Zagadnienia cieplno-wilgotnościowe

Konstrukcje szkieletowe z drewna umożliwiają ocieplenie przegród w prosty sposób ale istnieje konieczność dobrego zabezpieczenia ich przed wilgocią. Łatwiej zabezpieczyć je od wpływów atmosferycznych niż przed wykraplającą się parą wodną. Para wodna wytwarzana przez mieszkańców ma tendencję do przenikania przez przegrody na zewnątrz budynku. Dlatego stosuje się paroizolację, najczęściej w postaci folii polietylenowej, od strony wnętrza budynku by zmniejszyć przechodzenie pary i wykraplanie się wody wewnątrz ściany i stropodachu. Zawilgocenie izolacji termicznej powoduje zmniejszenie właściwości ciepłochronnych. Wilgoć może też wpływać niekorzystnie na drewniany szkielet budynku. Dlatego niezwykle ważną sprawą jest rzetelność przeprowadzanych robót budowlanych, a zwłaszcza zabezpieczenie szkieletu poprzez np. impregnację drewna (zwiększenie odporności ogniowej i przeciwgrzybicznej). Dokładne wykonanie wszystkich prac montażowych i zabezpieczających ma ogromny wpływ na trwałość budynku i komfort jego użytkowania. Osobne zagadnienie stanowi komfort cieplny tzn. stabilność temperatury we wnętrzu domu. Domy szkieletowe nie posiadają materiałów gromadzących większe ilości ciepła (poza betonową konstrukcją podłogi na gruncie- jeżeli taka występuje). Niska pojemność cieplna powoduje że dom szybciej się wychładza podczas wietrzenia oraz szybciej nagrzewa podczas upałów. Dlatego takie domy, by dorównać komfortowi budownictwa murowanego muszą być wyposażane w klimatyzację a także w wymiennikowy system wentylacyjny.