Więźba krokwiowa

Więźba krokwiowa

Murłaty ( namurnice ) przenoszą siły rozporu krokwi, dlatego muszą być bardzo dobrze zakotwione, najlepiej w wieńcu stropowym. Mocowania murłat do wieńca śrubami fi 16 mm w rozstawie: 1,2 - 2,5 m. Murłaty należy zabezpieczyć od przenikania wilgoci z muru układając pod nie papę. Kotwy mocujące murłaty do wieńca nie powinny kolidować z miejscem oparcia krokwi. Przed zabetonowaniem kotew trzeba dokładnie określić miejsca oparcia krokwi.

Wiatrownica element konstrukcji dachu. Deska ukośnie od spodu krowi, celem podłużnego usztywnienia konstrukcji dachu o przekroju nie mniejszym niż 38x100 mm.
Krokwie stanowią element każdej więźby dachowej. Ich praca w układzie całego dachu polega w znacznym stopniu na stawianie oporu siłom zginającym ten element. Tak więc krokwie w układzie każdej więźby pracują na zginanie. Krokwie to drewniane belki ustawione pod kątem nachylenia połaci dachowej, zwykle w rozstawie co 80-120 cm.
Krokwie dolnym końcem opierają się na murłatach lub na końcach belek głównych w belkowym stropie drewnianym. Standardowe wymiary najczęściej stosowanych krokwi wynoszą 5x16 cm i drugi wymiar 7.5x20 cm. Są różne sposoby mocowania krokwi do murłat. Zwykle stosuje się wręby jednostronne lub dwustronne. Jednak ten pierwszy sposób jest najczęściej stosowany.
Łączenie krokwi w kalenicy ma również wiele wariantów: zwidłowanie, zakładka, na styk z nadbitkami. Jednak połączenie w sposobie zwidłowania wymaga co najmniej grubości krokwi 8 cm. W budownictwie stosuje się najczęściej wymiar 7.5 cm, dlatego ten sposób jest mało wykorzystywany.