Konstrukcje szkieletowe

Lech bud kontakt

Domy szkieletowe ( Kanadyjskie )

Lekki szkielet drewniany - popularna w USA, Kanadzie i krajach skandynawskich technologia budowy Domów . Podstawowym materiałem konstrukcyjnym są deski, zwykle o grubości 40 mm i o szerokości 140mm – 180mm.


Konstrukcja :

Budowa polega na łączeniu desek w tarcze ścian gwoździami lub przy użyciu specjalnych złączy metalowych a następnie ustawienie ścian w pionie. Wyróżnia się dwa podstawowe typy konstrukcji ze względu na sposób mocowania stropu:

• konstrukcja platformowa – na oczepach stojących ścian układa się deski stanowiące żebra stropu, a na nich podłogę z desek lub, częściej płyt. Ściany wyższej kondygnacji lub stropodach konstruuje się korzystając z podłogi jako platformy roboczej.

• konstrukcja balonowa, gdzie stropy zawiesza się na słupach ścian, których wysokość wynosi półtora lub więcej wysokości kondygnacji (przeważnie półtora w budynkach parterowych z poddaszem użytkowym).

Gotową konstrukcję usztywnia się płytą OSB/3, następnie dodatkowo ociepla (przeważnie wełną mineralną wkładaną między ruszt drewniany.Od strony wewnętrznej instaluje się warstwę paroizolacyjną i wykończenie wewnętrzne płyta gipsowo-kartonowa lub boazeria. Od strony zewnetrznej instaluje się płyty OSB oraz warstwę wiatroizolacji i wykończenie zewnetrzne - płyty styropianu ryflowanego lub wata mineralna oraz tynk cienkowarstwowy jak też elewacja drewniana .


Lech bud kontakt

Mur pruski - Fachwerk

Mur pruski jest to rodzaj ściany szkieletowej , inaczej ryglowej, ramowej lub fachówka (z niem. Fachwerk) , wypełnionej murem z cegły , często mylona z szachulcem , czyli ścianą szkieletową z wypełnieniem gliniano-słomianym lub gliniano-trzcinowym . Jego konstrukcja drewniana jest widoczna, często impregnowana i może być traktowana jako element dekoracyjny. Ceglane pola elewacji, zwykle już w trakcie użytkowania budynku, mogły ulegać tynkowaniu i bieleniu, co nadawało im pozorny wygląd bielonej elewacji szachulcowej.


Historia

Mur pruski w Polsce znany jest od średniowiecza i często był spotykany w miastach, zamkach, kościołach. W XVII - wiecznych ilustracjach pojawia się określenie o domach „budowanych na sposób pruski”. Rozpowszechnił w XIX w. na terenach ówcześnie należących do Prus (stąd potoczna nazwa „mur pruski”), co badacze wiążą ze sprzyjającym temu prawem i zaleceniami administracyjnymi pruskiego rządu . Nie bez znaczenia była w owym czasie powszechna i łatwa dostępność gliny, jako materiału budulcowego, w stosunku do znacznie mniejszej (lub elitarnej) dostępności innych materiałów budulcowych (drewno czy łatwy w obróbce kamień).


Konstrukcja


Elementy ściany ryglowej to:

  • podwalina – belka oparta na całej długości na fundamencie i zakotwiona w nim. Podwaliny łączy się na długości na nakładkę. Od wilgoci zawartej w gruncie drewno chroni się izolacją poziomą
  • oczep – górna belka zamykająca ścianę, przejmuje obciążenia od belek stropowych lub krokwi dachowych.
  • słupki – w rozstawie ok. 1,0 - 1,5 m. Słupki połączone są z podwaliną i oczepem na czopy.
  • zastrzały – ukośne belki w skrajnych polach przenoszące siły parcia wiatru i zapewniające stateczność budynku. Z podwaliną i oczepem łączy się je na wręby.
  • rygle (rozwory) – elementy dzielące pola między słupami i ograniczające otwory okienne i drzwiowe. Ich zadaniem jest przejęcie obciążenia od wypełnienia i przekazanie go na słupki. Rygle ze słupkami łączy się na wręby ukośne a z zastrzałami na czopy.